Jamal Oulel (34) is oprichter van Socialdebt, een stichting die jongeren helpt hun schulden af te lossen zonder rente of boetes. Hij groeide op in Rotterdam-Zuid, richtte op jonge leeftijd een succesvol softwarebedrijf op en kwam daarna zelf in de schulden terecht. „Ik geloof niet in de meritocratie. Ik geloof in rechtvaardigheid.”
Jamal is sociaal ondernemer — al sinds zijn achttiende. Vandaag leidt hij Socialdebt, een stichting die jongeren uit de schulden helpt. Zonder rente, zonder boetes, zonder oordeel. „Wij nemen de schuld over, jongeren betalen terug. Maar niet met extra kosten, juist met kortingen als ze hun best doen. Tegenovergestelde van het kapitalisme, zeg maar.”
De inspiratie voor Socialdebt komt deels uit zijn persoonlijke verhaal. Tien jaar geleden zat hij zelf in de schulden. En dus begon hij. Socialdebt is inmiddels actief in 66 gemeenten. Zijn team is jong, de coaches ook. Alles gaat digitaal. Jongeren helpen jongeren. „We behandelen ze niet als probleem, maar als mens.”
Tien jaar geleden had je zelf schulden. Hoe is dat verlopen?
„Ik stopte met mijn softwarebedrijf en raakte in een neerwaartse spiraal. Brieven bleven dicht, inkomen viel weg. En dat was voor mij de allereerste kennismaking met schulden. Toen ik hulp zocht, zei de gemeente dat ik te zelfstandig was. Dat ik pas moest terugkomen als mijn schulden groter waren. Dat vind ik heel raar. ”
Was dat de inspiratie voor Socialdebt?
„Ja. Ik zat in die situatie en zag hoe krom het systeem is. Een schuld van 100 euro groeit naar 700. Dat komt door wetten die schulden winstgevend maken voor commerciële partijen. Dus ik ben heel erg gaan nadenken hoe we dat anders kunnen doen en hoe we eigenlijk meer de winst voor de samenleving centraal kunnen stellen en niet zozeer de winst voor deze commerciële bedrijven. En daar heb ik heel veel wel afgekeken van bijvoorbeeld de islamitische bankieren, waarbij rente natuurlijk verboden is.”
En toen? Hoe ontstond het idee voor Socialdebt?
„Eigenlijk uit een WhatsApp-gesprek met een vriend. We hadden het over schulden, hoe ik daarin belandde, en wat ik anders zou doen. Ik dacht: hier moet iets mee. De naam ‘Socialdebt’ popte op, toen maakte ik een logo, een simpele landingspagina… steentje voor steentje is het ontstaan.”
“Niet lullen, maar poetsen.”
Wat is het belangrijkste principe achter jullie aanpak?
„Geen rente, geen boetes, geen oordeel. We kopen de schulden van jongeren over — tussen de 18 en 27 jaar — en zij lossen het terug af zonder extra kosten. Sterker nog, als ze hun best doen, wordt het minder. We belonen inzet. Dat is geïnspireerd op islamitisch bankieren, waar rente verboden is. Maar net zo goed uit de Rotterdamse mentaliteit: “Niet lullen, maar poetsen.”
Sociadebt biedt niet alleen financiële hulp, maar ook begeleiding via drie leerlijnen:
- Van -2500 naar 0: overzicht en rust creëren.
- Van 0 naar +2500: sparen, onderhandelen, financieel zelfvertrouwen.
- Van +2500 naar verder: bouwen aan een netwerk, toegang krijgen tot kansen, mensen ontmoeten buiten je sociale bubbel.
“Geldarm is vaak kansenarm. Het draait niet alleen om schulden aflossen, maar om toegang krijgen tot werelden waar je anders nooit in komt. Je komt vaak niet ergens binnen met een cv, maar omdat je iemand kent. Daar maken wij de verbinding.”
“Ik ben misschien wel Rotterdammer dan de meeste Rotterdammers”
Oulel groeide op in een modaal, stabiel gezin. Zijn vader kwam in de jaren tachtig naar Nederland, niet als stereotypische gastarbeider in de fabrieken, maar als docent. „We hadden een gezonde relatie met geld thuis. Geen stress. Geen tekort.” Die basis hielp hem, zegt hij. „Als je geen veilige thuishaven hebt, ga je er ook heel anders mee om bij tegenslag.”
Welke rol speelde je achtergrond in het vormgeven van je missie en je carrièrepad?
„Ik ben Marokkaans, maar vooral Rotterdams. Mijn opa vocht in het Franse Vreemdelingenlegioen tijdens de Tweede Wereldoorlog, hier in Rotterdam. Dat verhaal doet ertoe. We horen hier. Ik heb hier een langere band mee dan de meeste Nederlanders. Wij hebben ook gewoon gestreden om dit land te bevrijden. Ik ben Marokkaans, ja, maar misschien wel Rotterdammer dan de meeste Rotterdammers.”
“Jongeren willen geen luxe, ze willen basiszekerheid”
Wat leer jij zelf van jongeren die je begeleid?
„Oordeelloos kijken. Je weet niet wat iemand heeft meegemaakt. Sommige jongeren wonen al vanaf hun vijftiende in een instelling, anderen zijn mishandeld thuis. Het is niet hun schuld. En toch zeggen we vaak: los het zelf maar op.”
„We organiseerden ooit een event met een aantal van onze jongeren enl volwassenen uit het bedrijfsleven. We lieten ze allebei nadenken over waarvoor jongeren schuldenvrij willen worden. Dus de volwassenen die dachten dat jongeren dat zouden doen voor grote huizen, voor dure auto’s, voor horloges. En de jongeren die zeiden eigenlijk ‘nee, we doen het gewoon om huisje boompje beestje te kunnen krijgen, gewoon familie, gewoon met vrienden zijn’. Snap je? Dat zijn de basic needs. Ze willen zich gewoon kunnen focussen op wat normaal is. Gewoon het bare minimum. Ze willen geen luxe, ze willen basiszekerheid. Dat is wat wij proberen terug te geven.”
Wat zou je aan jongeren willen meegeven?
„Niet iedereen heeft hetzelfde startpunt. Dus meet je ook niet met anderen. Probeer echt je eigen pad te karven. Begin waar je bent, en voel je niet schuldig dat je nog niet bent waar je denkt dat je moet zijn. We beginnen allemaal ergens anders.”
Wil jij ook onderdeel zijn van Socialdebt?
Bij Socialdebt werken jonge coaches die begrijpen hoe het voelt om in de knoop te zitten. Ze helpen jongeren stap voor stap richting rust, overzicht én toekomst.
En jij kunt daar onderdeel van zijn.
Socialdebt zoekt vrijwillige jongerenbegeleiders (4 tot 8 uur per week) die naast jongeren willen staan.
Interesse? Meld je direct aan via www.socialdebt.nl
